- 01
- 02
- 03
- 04
- 05
- 06
- 07
- 08
- 09
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
- 59
- 60
- 61
- 62
- 63
- 64
- 65
- 66
- 67
- 68
- 69
- 70
- 71
- 72
- 73
- 74
- 75
- 76
- 77
- 78
- 79
- 80
- 81
- 82
- 83
- 84
- 85
- 86
- 87
- 88
- 89
- 90
- 91
- 92
- 93
- 94
- 95
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
- 101
- 102
- 103
- 104
- 105
- 106
- 107
- 108
- 109
- 110
- 111
- 112
- 113
- 114
- 115
- 116
- 117
- 118
- 119
- 120
- 121
- 122
- 123
- 124
- 125
- 126
- 127
- 128
- 129
- 130
- 131
- 132
- 133
- 134
- 135
- 136
- 137
- 138
- 139
- 140
- 141
- 142
- 143
- 144
- 145
- 146
- 147
- 148
- 149
- 150
诗篇第五十七篇
57篇 这篇诗由两部分组成,1-4节为祷告,祈求神的援手;6-10节为感恩;5,11二节应属副歌。全诗属求告之诗。诗人以夜比喻危险(4节),以清晨比喻拯救。
题注中“调用休要毁坏”,看〈参考资料〉“本书的题注”条。
57:1 “翅膀的荫下”:看17:8注。
57:4 诗人处境危险万分,有若羊卧在凶猛的狮子群中。“性如烈火的世人”亦作“饥饿的野兽”;接上用“枪、箭”、“快刀”来形容这些野兽,比喻敌人的危险和野蛮。
57:8 诗人快乐地迎接拯救的清晨来临,还唤醒琴瑟一同歌唱。“我自己要极早醒起”亦作“我要唤醒黎明”来齐声赞美。诗人等不及让黎明来唤醒他,他要去叫醒黎明。《和合本》大概依此意译出。
—《启导本圣经注释》